๑๓ เมษายน "วันผู้สูงอายุ" (๑๓ เมษายน ๒๕๕๙)

"ผู้สูงอายุ”หมายถึง บุคคลที่มีอายุ ๖๐ ปีบริบูรณ์ขึ้นไป (พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ.๒๕๔๖)

อ้ะอ๊า วันนี้เรารอด ยังไม่สูงอายุ แต่วันที่ ๑๓ เมษายน ๒๖๗๒ ซึ่งเราอายุ  ๑๖๙ ปีเราจะถูกเรียกว่าอะไร เอ้าไหนช่วยกันตอบหน่อยฮิ

๑๓ เมษายน "วันผู้สูงอายุ"

อ่านรายละเอียดได้ที่นี่ครับ

อวยพรแมะเนื่องในวันสงกรานต์ (๑๓ เมษายน ๒๕๕๙)

บ่ายวันนี้ผมโทรไปอวยพรแมะเผือน มัจฉาที่บ้านพังราด อ.แกลงว่าเนื่องในวันสงกรานต์นี้ขอให้แมะอายุมั่นขวัญยืน สุขภาพแข็งแรง อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของลูกหลานตราบนานเท่านาน

"ขอบใจหนะ แมะก็ขอให้ลูกๆ หลานๆ ทุ่กคนสุขค่ะพาบแข็งแรง ม่ายเจ็บ ม่ายจน คิ่ดหวังสิ่งไหนก้อให้สมความปราถท่ะหนาทุ่กประการต้ะหลอดไป" แมะให้พรเราและลูกหลาน... ขอบคุณครับแมะ (ภาพเก่าเมื่อ ๑๘ มกราคม ๒๕๕๘)

ตบแป้งเที่ยวสงกรานต์ (๑๓ เมษายน ๒๕๕๙)

จำได้ว่าสมัยผมเป็นเด็กอยู่บ้านที่ร่ะยองนั้นเวลาจะออกไปเที่ยวสงกรานต์ คนสมัยนั้นเขาจะตบแป้ง (ประแป้ง) แบบนี้ โดยเอาแป้งหรือดินสอพองมาละเลงกับน้ำให้หมาดจากนั้นใช้หวีแตะแป้งเสร็จแล้ว ก็เอามาแปะลงบนใบหน้าโดยไม่ใช้มือลูบหรือทา ใครทำได้เต็มหน้ากว่าคนนั้นเก่งกว่าครับ เนี่ยะ เห็นแม้ เอาได้ๆ

ยิ่งถ้าใครเสกคาถานะหน้าทองเข้าไปด้วยแล้วรับรองสาวเจ้าติดกันงอมทั้งตำบล และนี่ครับคาถานะหน้าทองที่ว่า นำเเป้งหอมใส่ฝ่ามือ เเล้วเสกด้วยคาถาบทนี้ ๓ จบ

นะมะพะทะ จิตตะจิตตัง ราชา ปุริโส อิตถิโย มานัง เอหิ จิตตัง ปิยัง มะมะ

สวัสดีวันสงกรานต์ (๑๓ เมษายน ๒๕๕๙)

สงกรานต์ชุ่ม ฉ่ำชื้น เย็นชื่นจิต
ด้วยวงศ์ญาติ มวลมิตร ทุกทิศร
สรงน้ำพระ ญาติผู้ใหญ่ ท่านให้พร
อยู่เป็นสุข สถาวร ตลอดไป
ยิ้มต้อนรับ ศกใหม่ ด้วยใจสุข
สนานสนุก เริงรื่น ชื่นสดใส
ลาศกเก่า รับศกใหม่ ด้วยโชคชัย
ชุ่มฉ่ำใจ เย็นทั่วหล้า มหาสงกรานต์

หลบร้อน นอนใน ห้องแอร์
ไม่งั้น สุกแน่ เรานี่
สี่สิบ องศา พอดี
วันนี้ ตอนนี้ พะเยา

ลุงไม่กล้าตีหมา (๑๒ เมษายน ๒๕๕๙)

ร้อยเวร : ถูกต้องแล้วคร้าบลุง รักงัวให้ผูก รักลูกให้ตี เอ้อ แล้วลุงเคยตีลูกลุงบ้างไหม
ลุง : ประจำ ลุงหวดมันบ่อยๆ ถ้ามันดื้อหรือเกเรเพราะลุงรักมัน ไม่อยากให้เสียผู้เสียคนน่ะเลยต้องปรามๆ ไว้หน่อยแต่...ลุงไม่กล้าตีหมา
ร้อยเวร : อ้าว ทำไมล่ะครับ
ลุง : กลัวคนบ้านติดกันแอบถ่ายคลิปไปฟ้องว่าลุงทารุณสัตว์น่ะ เฮ้อ พอลุงไม่กล้าตีทำเป็นหยิ่ง เดี๋ยวนี้นะใต้ถุนไม่นอนแล้ว โน่น ต้องขึ้นมานอนบนบ้านแถมต้องหาฟูกให้ด้วย ไม่งั้นไม่ยอมนอน ลุงล่ะก้ายขนาด

ระวัง...หมาสติไม่สมประกอบ (๑๒ เมษายน ๒๕๕๙)

เมื่อวานนี้ช่วงบ่ายผมออกไปแถวๆ ตลาดเห็นหมาจรจัดตัวหนึ่งเดินเพ่นพ่านอยู่ เท่าที่สังเกตนะ พี่น้องผู้คนเดินหลบหมาตัวนี้ซึ่งดูสภาพแล้วเหมือนสติไม่สมประกอบ (บ้า) กันเป็นแถว ผมเองก็หลบ ไม่ใช่อะไรหรอกยุคนี้ต้องปลอดภัยไว้ก่อน ยิ่งกับหมาด้วยแล้วยิ่งต้องระวัง เดี๋ยวพาลติดคุกหรือเสียผู้เสียคนเอาง่ายๆ

สงกรานต์ระวัง...ม.๔๔ (๑๒ เมษายน ๒๕๕๙)

ช่วงสงกรานต์นี้พี่น้องอย่าลืมระมัดระวังเอาใจใส่กฏจราจรเป็นพิเศษเพื่อความปลอดภัยของทุกคน
ในส่วนของพ่อค้าแม่ขายให้ระวัง...มาตรา ๔๔ ไว้ด้วยนะคร้าบบบ

สวัสดีวันอังคาร (๑๒ เมษายน ๒๕๕๙)

สวัสดี วันนี้ ใกล้สงกรานต์,แช่มชื่นบาน หรรษา ร่าเริงจิต
สนุกสนาน ญาติกา มาทุกทิศ,แนบสนิท ชิดเชื้อ เหนือใดปาน
โปรดรักษา ประเพณี ดีงามไว้,ให้คงอยู่ คู่ไทย ไม่เปลี่ยนผัน
อโหสิ อภัย ให้แก่กัน,ชื่นสุขสันต์ สงกรานต์ วันชุ่มเย็น

ศัพท์เสียงสำเนียงร่ะยองเพื่อพี่น้องไทย : ติดเพล (๑๑ เมษายน ๒๕๕๙)

ทิ่ดจุก : ว่างา จะไปหนาลุงหุ (ว่าไง..จะไปไหน) แหม่ เช้านี้หอบหิ้วปินโตซ้าเบิกบาน (มากมาย) เลยหนะ
ลุงหุ : ปล่าว,กำลังเอาอาหารไปถ้ะหวายพร่ะที่วั่ดพังราดน่ะทิ่ดจุด วันนี่ติดเพล

"ติดเพล" ศัพท์เสียงสำเนียงร่ะยอง (บางที่บางแห่ง) ใช้พูดถึงกรณีมีเวรเป็นเจ้าภาพถวายภัตตาหารไม่ว่าจะเช้าหรือเพลก็ตามแด่พระ สงฆ์สามเณรที่วัดครับพี่น้อง

เพาะก๊ะแมะ (๑๑ เมษายน ๒๕๕๙)

เพาะก๊ะแมะ ของฉัน นั่นน่ารั่ก   เฝ้าฟูมฟั่ก เลี่ยงดู ท่ะนุ่ท่ะหนอม
ริ้นไม่ไต่ แล่วไร ไม่ให้ตอม
ขับเห่กล่อม ลูกน่อย เจ้ากลอยใจ
หมั่นดูแล ให้อ่านเขียน เรียนหนังสือ
หมั่นฝึกปรือ ตราบน้อย จนเติบใหญ่
จวบจนลูก แยกเรือน แยกบ้านไป
แต่ยังเฝ้า ห่วงใย ใจผูกพัน

เพาะก๊ะแมะ มีพร่ะคุณ อันใหญ่หลวง
ผืนแผ่นฟ้า ทั่งปวง ซึ่งไพศาล
อีกสมุทร ห้วงนที ที่รวมกัน
น้อยกว่าคุณ ท่านนั้น สุดพรรณนา
เรามีบุญ เกิดเป็นลูก เพาะก๊ะแมะ
ไม่ต้องแสะ เสาะแสดง แสวงหา
ตอบแทนท่าน ด้วยการ กตัญญุตา
ทั้งชาตินี้ ชาติหน้า สถาวร

บันทึกเหตุการณ์ช่วงบวช (๑-๑๐ เมษายน ๒๕๕๙)

สวัสดีทุกท่านครับ วันนี้ผมกลับมาบันทึกเรื่องราวต่างๆ ไว้ในบล็อกนี้เหมือนเดิมครับหลังจากไม่ได้บันทึกมา ๑๐ วันตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายนที่ผ่านมาโดยช่วงนั้นผมเดินทางกลับบ้านที่บ้านพังราดไทย หมู่ ๔ ตำบลพังราด อำเภอแกลง จังหวัดระยองบ้านเกิดหลังจากช่วงป่วยไข้ได้ตั้งใจปวารณาไว้ว่าเมื่อหายแล้วจะกลับไปบวชที่วัดพังราดไทย ๗ วันเพราะฉะนั้นในวันนี้จึงขอนำกิจกรรมพร้อมภาพประกอบต่างๆ เหล่านั้นมาบันทึกและประมวลไว้ในนี้ครับ

วันที่ ๓๑ มีนาคม เดินทางกลับบ้านพังราดไทยโดยออกจากพะเยาช่วงเช้าไปถึงก็ราวๆ ๔ ทุ่มเศษ
วันที่ ๑-๒ เมษายน จัดเตรียมความพร้อมในช่วงก่อนบวช

กับญาติพี่น้องในวันสุกดิบ (๒ เมษายนที่บ้านแมะเผือน มัจฉา)
<< ภาพในส่วนนี้ >>


ช่วงปลงผมก่อนบวชที่วัดพังราด (๒ เมษายน)
<< ภาพในส่วนนี้ >>

ช่วงแห่นาค (๒ เมษายน)
<< ภาพในส่วนนี้ >>

ช่วงอุปสมบท (๒ เมษายน)
<< ภาพในส่วนนี้ >>

การบวชครั้งนี้ผมได้รับฉายาว่า "อิทธิญาโณ"

ข้าพเจ้าขอตั้งจิตอุทิศผล
บุญกุศลนี้ไปให้ไพศาล
ถึงบิดามารดาครูอาจารย์
ทั้งลูกหลานญาติมิตรสนิทกัน
บรรพบุรุษที่เคารพและรักใคร่
โปรดจงได้ในกุศลผลบุญฉัน
ทั้งเจ้ากรรมนายเวรและเทวัญ
ขอทุกท่านได้กุศลผลนี้เทอญ
.......
พระสุพจน์ อิทธิญาโณ : วัดพังราด
๓-๙ เมษายน ๒๕๕๙

ข้าพเจ้าขออุทิศบุญกุศลจากการเจริญภาวนานี้ให้แก่เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายของ ข้าพเจ้าที่ข้าพเจ้าได้เคยล่วงเกินท่านไว้ตั้งแต่อดีตชาติจนถึงปัจจุบันชาติ ท่านจะอยู่ภพใดหรือภูมิใดก็ตาม ขอให้ท่านได้รับผลบุญนี้ แล้วโปรดอโหสิกรรมและอนุโมทนาบุญแก่ข้าพเจ้าด้วยอำนาจบุญนี้ด้วยเทอญ

ช่วงระหว่างบวชคือวันที่ ๓-๙ เมษายนก็ได้ประพฤติปฏิบัติตามที่พระอาจารย์และพระพี่เลี้ยงให้คำแนะนำต่างๆ อาทิเช่น การศึกษาพระธรรมคำสอนอขององค์พระสมเด็จพระสัมมาสัทพุทธเจ้า,การเดินจงกรม,การนั่งสมาธิ,สวดมนต์ เป็นต้น และนอกจากนั้นยังได้ออกไปเยี่ยมโยมแม่ที่บ้านด้วยอีกส่วนหนึ่งดังนี้

วันที่ ๖ เมษายนช่วงบ่าย

๘ เมษายนไปฉันภัตตาหารเพลที่บ้านโยมแม่

สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภวะ อภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง ฯ
ความจัญไรทั้งปวงจงบำราศไป โรคทั้งปวงของท่านจงหาย อันตรายทั้งปวงจงอย่ามีแก่ท่าน ขอท่านจงเป็นผู้มีความสุขและมีอายุยืน ธรรมะ ๔ ประการคือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อมเจริญแก่บุคคลผู้มีปกติไหว้กราบมีปกติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่เป็นนิตย์

ผมลาสิกขาในวันที่ ๙ เมษายนเวลาประมาณตีห้าครึง ณ อุโบสถวัดพังราดไทย




"สิกขัง ปัจจักขามิ คิหีติ มัง ธาเรถะ"
ข้าพเจ้าลาสิกขา ท่านทั้งหลายจงจำข้าพเจ้าไว้ว่าเป็นคฤหัสถ์
........
เก้าเมษา ลาสิกขา สมณเพศ
ก้าวสู่เขต บรรพชิต จิตผ่องใส
พร้อมธรรมะ ชำระ ประโลมใจ
ยึดเหนี่ยวไว้ ตราบชีวิน สิ้นชีพชนม์
ขอตั้งจิต อุทิศแผ่ แด่ทุกท่าน
ได้รับทาน รับคุณ บุญกุศล
ที่ทำไว้ ในครั้งนี้ จงทุกคน
บุญดานดล พ้นภัย ในทุกยาม

เสร็จแล้วไปพักผ่อนที่บ้านแมะเผือน มัจฉา

กับข้าว บ้านเรา เอาได้,ถูกหลัก อนามัย ทังงั่น
เรากิน ทุกเมื่อ เชื่อวัน,อาหาร พื้นบ้าน บ้านเรา
น่ามพริ่ก ผักจิ้ม แกงเผ็ด,ใส่ม่ะ-เขือเม่ด ปนเข้า
ไข่เจียว หรือไม่ ไข่ดาว,กินคลุก กะข้าว คาวปลา
น้ำเย็น กินขัน เดียวกัน,ช่างแสน สุขสันต์ หรรษา
สุขใจ สบาย อุรา,เริงร่า ประสา บ้านเรา

วันที่ ๑๐ เมษายนช่วงเช้าจึงเดินทางกลับบ้านพะเยาโดยถึงบ้านเมื่อเวลาประมาณ ๒๑.๓๐ น.

ข้าพเจ้าขอตั้งจิตอุทิศผล
บุญกุศลนี้ไปให้ไพศาล
ถึงบิดามารดาครูอาจารย์
ทั้งลูกหลานญาติมิตรสนิทกัน
บรรพบุรุษที่เคารพและรักใคร่
โปรดจงได้ในกุศลผลบุญฉัน
ทั้งเจ้ากรรมนายเวรและเทวัญ
ขอทุกท่านได้กุศลผลนี้เทอญ
.......
พระสุพจน์ อิทธิญาโณ : วัดพังราด
๓-๙ เมษายน ๒๕๕๙

ของดการบันทึกเหตุการณ์ในบล็อกช่วงระยะเวลาหนึ่ง (๓๑ มีนาคม ๒๕๕๙)

วันนี้ตั้งแต่ช่วงเช้าผมและครอบครัวเดินทางไปบ้านแมะเผือน มัจฉา บ้านเกิดที่บ้านพังราดไทย หมู่ ๔ ตำบลพังราด อำเภอแกลง จังหวัดระยอง เพราะจะไปบวชที่วัดพังราดมีกำหนด ๗ วันตั้งแต่วันที่ ๓-๙ เมษายนนี้ตามที่ได้ตั้งใจเอาไว้ช่วงป่วยซึ่งตอนนี้ผมหายดีแล้ว

ระหว่างนี้ผมของดการบันทึกเรื่องราวและเหตุการณ์ประจำวันในบล็อกนี้ไว้ก่อน หลังจากสึกแล้วจะกลับมาบันทึกต่อไป

ขอบคุณครับ

ศัพท์เสียงสำเนียงร่ะยองเพื่อพี่น้องไทย : มั่งๆ (๓๐ มีนาคม ๒๕๕๙)

แมะ : เอ้ออีหนู เนื่อหมูที่เอาไปตากแดดน่ะไม่ต้องตากนานนักหนะ เอาแค่นมั่งๆ ก็พอเพาะเค้าชอบ
อีหนู : ได้ฮิ่แมะ

"มั่งๆ" ศัพท์เสียงสำเนียงร่ะยองหมายถึงตากแดดหรือย่างไฟยังไม่แห้งดี ยังไม่สุกดี ครึ่งดิบครึ่งสุก ประมาณนี้ครับ

ศัพท์เสียงสำเนียงร่ะยองเพื่อพี่น้องไทย : อีนาคาเร (๓๐ มีนาคม ๒๕๕๙)

ช่ะบา : ป้าเมียดๆ ป้าเมียดพอจ้ะได้ข่าวพี่ทิ่ดน่อยมั่งม้า (ไหมล่ะ) ตั่ง (ตั้งแต่) ออกจากบ้านพังราดไปเมื่อปีที่แล่วแช้นไม่ได้ข่าวอ้ะไรเลย
ป้าเมียด : เห็นทิ่ดนี้ดพี่ชายมันบอกก๊ะป้าว่าตอนนี่น่ะทิ่ดน่อยมันอีนาคาเรอยู่หนะ แต่จ้ะอยู่ไหนก็ไม่มีใครรู่อีกแหนะ
.......
"อีนาคาเร" ศัพท์เสียงสำเนียงร่ะยองหมายถึงลำบากลำบน ไม่มีหลักมีแหล่งครับพี่น้อง (อีกคำหนึ่งซึ่งมีความหมายเช่นเดียวกันก็คือคำว่า "ตุหนัดตุเหน่ง")

สวัสดีวันพุธ (๓๐ มีนาคม ๒๕๕๙)

วันเอยวันพุธ
สวยสะดุด แจ่มบรรเจิด เฉิดเฉลา
สีเขียวใส นอกใน สุกสกาว
วะวับวาว ราวเทวา มาประทาน
วันเอยวันพุธ
บริสุทธิ์ ผ่องใส ใจสุขสันต์
เหล่าน้องพี่ ร่วมยินดี วันพุธพลัน
สุขสำราญ วันพุธ สุดแสนดี
..............
สวัสดีครับ วันนี้วันพุธแรม ๘ ค่ำเดือน ๔ ปีมะแม จุลศักราช ๑๓๗๗ ตรงกับวันที่ ๓๐ มีนาคม พุทธปรินิพพานล่วงแล้ว ๒๕๕๙ ปีก็ขอให้คิดสิ่งใดสมความมุ่งมาดปรารถนาและสมหวังจงทุกประการและทุกคน

วันนี้ผมยังอยู่บ้านหลังพักฟื้นตามปกติโดยอาการทั่วไปแทบจะเรียกได้ว่าหายดีแล้วและส่วนใหญ่จะสาละวนอยู่กับการตระเตรียมข้าวของเพื่อเดินทางไปบ้านพังราดไทยในวันพรุ่งนี้โดยวันที่ ๓ เมษายนนี้ผมจะบวชที่วัดพังราดใกล้บ้านเป็นเวลา ๗ วัน

ศัพท์เสียงสำเนียงร่ะยองเพื่อพี่น้องไทย : หง็อกๆ (๒๙ มีนาคม ๒๕๕๙)

ยายเม้ย : นี่ๆ ยายแม้น แกเห็นแว่นตาแช้นมั่งแม้ ไม่รู่เอาไว่ซะที่ไหนแล่ว เหมื่อตะกี๊แช้นก็ยังใส่อยู่หง็อกๆ
ยายแม้น : แกก็ใส่อยู่ตอนนี่เกี๊ย แหม่ ดูฮิ ทำเป็นคนแก่ขี้หลงขี้ลืมไปด้าย เหอๆๆๆๆ
..........
"หง็อกๆ" ศัพท์เสียงสำเนียงร่ะยองหมายถึงเมื่อสักครู่ที่ผ่านมาหรือ "หยกๆ" ครับพี่น้อง

เพี้ยนกันใหญ่ (๒๙ มีนาคม ๒๕๕๙)

ธรรมชาติ หมามัน ไม่นุ่งผ้า
ทั้งแว่นตา และหมวก ก็ไม่ใส่
อากาศร้อน ทำให้มัน ผันเปลี่ยนไป
เพี้ยนกันใหญ่ นะเจ้าหมา ข้าล่ะงง
ธรรมชาติ คนเรานั้น ใส่เสื้อผ้า
ใครละหนา จะกล้า เดินโท่งโท่ง
อากาศร้อน ทำให้เพี้ยน เปลี่ยนแปลงลง
ข้าล่ะงง ทั้งเจ้าคน ปนหมาแล

สวัสดีวันอังคาร (๒๙ มีนาคม ๒๕๕๙)

แสงสูรย์สาดส่องฟ้า วันใหม่
แช่มชื่นรื่นฤทัย ทั่วหล้า
ชมพูสุกสดใส สีแห่ง อังคาร
น้องพี่เพื่อนถ้วนหน้า แจ่มจ้า ร่าเริง
...........
สวัสดีครับ วันนี้วันอังคารแรม ๗ ค่ำเดือน ๔ ปีมะแม จุลศักราช ๑๓๗๗ ตรงกับวันที่ ๒๙ มีนาคม พุทธปรินิพพานล่วงแล้ว ๒๕๕๙ ปีก็ขอให้คิดสิ่งใดสมความมุ่งมาดปรารถนาและสมหวังจงทุกประการและทุกคน

วันนี้ผมยังอยู่บ้านหลังพักฟื้นตามปกติครับ

ใกล้เที่ยงวันออกไปฉี่ดยาที่หมอให้มาที่ รพ.สต.บ้านต๋อม ซึ่งการฉีดวันนี้เป็นเข็มสุดท้ายแล้ว
ขอบคุณคุณหมอและผู้เกี่ยวข้องทุกคนที่ให้บริการ
ผมเป็นอย่างดี ตอนนี้อาการดีแล้วครับ

ป้ายลักษณะนี้มักพบเห็นได้ทั่วไปที่โรงพยาบาลหรือสถานบริการสาธารณสุข
ปัญหามีว่า....ถ้าตอนนั้นเราต้องการใช้โทรศัพท์แต่ไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลฯ เราจะรู้ได้อย่างไรว่าหมอกำลังตรวจหรือไม่ตรวจ แบบนี้คงจะต้องขับรถไปดูให้เห็นกะตา เฮ้อ ยุ่งยากไม่ใช่น้อยนะสำหรับการใช้โทรศัพท์ช่วงหลังๆ นี่ แต่ทำไงได้ล่ะ...กฏต้องเป็นกฏ

ช่วงบ่ายพร้อมกับภรรยาออกเดินทางไปทำธุระที่เชียงรายและหลังจากทำธุระเสร็จก็ไปตั้งหลักที่บ้านคุณยายเหมือนเดิม

คนฉลาด ประหยัด มัธยัสถ์
เห็นได้ชัด กันแล้ว ใช่ไหมครับ
บึ่งรถจาก พะเยา แฟนเราขับ
มานั่งร่วม สำรับ บ้านคุณยาย
เงินซักบาท คนฉลาด ไม่ต้องควัก
เพราะคุณยาย น่ารัก นั้นจัดให้
อะไรที่ ประหยัดได้ ประหยัดไป
เสียทำไม เงินทอง ของสำคัญ

ความทรงจำครั้งยังเยาว์ : สมุดหัวละสลึง (๒๘ มีนาคม ๒๕๕๙)

ตอนเรียนชั้น ป.๑ ที่โรงเรียนวัดพังราด (เพิ่มราษฎร์รังสรรค์) ซึ่งตั้งอยู่ที่บ้านเกิดตำบลพังราด อำเภอแกลง ระยอง เมื่อปี ๒๕๑๐ โดยครูจอง ทองก้อน ครูใหญ่เป็นครูประจำชั้นนั้นช่วงแรกๆ ผมทันได้ใช้กระดานชนวนราวเดือนสองเดือนต่อมาก็หันมาใช้สมุดแทน สมุดที่ใช้ตอนนั้นมีลักษณะแบบภาพประกอบนี้นี่แหละครับราคาหัวละสลึง (คนร่ะยองเราเมื่อก่อนจะเรียกลักษณะนามของสมุดและหนังสือว่า"หัว" แต่เด็กรุ่นหลังๆ ส่วนใหญ่จะใช้คำว่า"เล่ม"แทนกันเกือบหมดแล้ว)

ที่ที่จะซื้อสมุด ดินสอ เครื่องเขียนมีอยู่ที่เดียวคือร้านของ "ป้าเมาะ" ซึ่งอยู่ติดตัวโรงเรียน สมุดหัวละสลึงแต่ถ้าซื้อทุก ๔ หัวป้าเมาะจะแถมให้ ๑ หัว ครูจองก็เลยบอกพวกเราไว้ว่าถ้าซื้อหลายๆ หัวให้เด็กๆ เอาเงินมารวมกันและครูจะมอบหมายให้ผมซึ่งเป็นหัวหน้าชั้นเป็นคนไปซื้อมาให้ สำหรับส่วนเกินที่ป้าเมาะแถมจะใช้วิธีจับฉลากใครดวงดีจับได้ก็ให้คนนั้นไป
จำได้ว่าวันแรกเลยที่ผมไปซื้อสมุดที่ร้านป้าเมาะนั้นหลังจากเอาให้เพื่อน แล้วผมดวงดีจับได้อีก ๑ หัวรวมวันนั้นผมใช้สตางค์ไปสลึง ๑ แต่ได้สมุดถึง ๒ หัว อ้ะอ๊า เอาได้ๆ ๕๕๕

ภาพซ้ายมือเป็นนักเรียนโรงเรียนวัดพังราดซึ่งจบการศึกษาชั้น ป.๔ ก่อนหน้าผม ๑ รุ่นโดยรุ่นนี้มี "นงน้อย มัจฉา" พี่สาวผมรวมอยู่ด้วย

สวัสดีวันจันทร์ (๒๘ มีนาคม ๒๕๕๙)

วันจันทร์ สีเหลือง สดใส,เริ่มต้น วันใหม่ แช่มชื่น
วันจันทร์ ใบหน้า ระรื่น,ชื่นมื่น ยิ้มย่อง ผ่องใส
วันจันทร์ มีแต่ รอยยิ้ม,พักตร์พริ้ม เช้าค่ำ เที่ยงบ่าย
วันจันทร์ โชคดี ทั่วไป,สุขใจ ทุกท่าน ทุกคน
...........
สวัสดีครับ วันนี้วันจันทร์แรม ๖ ค่ำเดือน ๔ ปีมะแม จุลศักราช ๑๓๗๗ ตรงกับวันที่ ๒๘ มีนาคม พุทธปรินิพพานล่วงแล้ว ๒๕๕๙ ปีก็ขอให้คิดสิ่งใดสมความมุ่งมาดปรารถนาและสมหวังจงทุกประการและทุกคน

เหมือนเดิมครับวันนี้ผมยังคงพักฟื้นไข้อยู่ที่บ้านพะเยาตามปกติซึ่งช่วงนี้กำลังเตรียมท่องขานนาคด้วยเพราะจะไปบวชที่วัดพังราดไทยบ้านเกิดในวันที่ ๓ เมษายนนี้มีกำหนด ๗ วันครับ

* ใกล้ๆ เที่ยงหลานมาฉีดยาให้ที่บ้านครับซึ่งฉีดนี้ยังเหลือฉีดในวันพรุ่งนี้อีก ๑ เข็มก็จะครบคอร์ส

* หลังจากนั้นไปทานก๋วยเตี๋ยวสูตรโบราณริมกว๊าน

คนโบราณ ใส่เสื้อเหลือง แบบโบราณ
ทานก๋วยเตี๋ยว สูตรโบราณ ริมกว๊านจ้ะ
รสชาติดี แบบโบราณ ท่านเลยนะ
เชิญนะจ๊ะ แวะมาทาน สูตรโบราณ
.......
ก๋วยเตี๋ยวหมูสูตรโบราณ ตั้งอยู่ที่ถนนชายกว๊าน อ.เมืองพะเยา เปิดบริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา ๐๗.๐๐-๑๕.๐๐ น.