วันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2558

ลาป่วย ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๘-๗ มกราคม ๒๕๕๙ (๑๘ มกราคม ๒๕๕๙)

เมื่อวานไปพบคุณหมอที่โรงพยาบาลเชียงรายได้อะได้ดีๆ กลับมาหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นคำแนะนำ ข้อห้าม ข้อควรกระทำช่วงนี้รวมถึง...เอกสารฉบับนี้อีกฉบับหนึ่งครับ

คุณหมอบอกผมว่าตอนนี้ผมน่ะดูภายนอกดูดีขึ้นแต่ภายในยังต้องฟื้นฟูอีกระยะหนึ่งจึงขอให้งดทำงานช่วงนี้ไปก่อน

สำหรับชื่อแพทย์ผู้ทำการรักษาผมขออนุญาตไม่ขอนำมาเปิดเผยจึงลบบางส่วนที่เกี่ยวข้องออก


อาหารเช้าวันนี้ (๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๘)

อาหารเช้าวันนี้เป็น "ขู้ขาหมาว" (ข้าวขาหมู) 
จ้าดลำหรอยอร่อยอีหลีจังหูเลยเด๊อฮิ

สวัสดีวันศุกร์ (๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๘)

สวัสดี วันศุกร์ ทุกทุกท่าน
แช่มชื่นบาน กายใจ ไม่เศร้าหมอง
คิดสิ่งใด ขอให้ สมใจปอง
อรุณสวัสดิ์ พี่น้อง เพื่อนผองไทย


อาหารกลางดึก (๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๘)

หลังเที่ยงคืน เงียบสงัด ลมสงบ,ผู้คนต่าง ไสลสลบ ซบอิงหมอน
อย่างอบอุ่น ฝันดี บนที่นอน,ยามพักผ่อน ตอนราตรี นี่ทั่วกัน
แต่มีใคร คนหนึ่ง ซึ่งลุกมา,เพื่อกินข้าว กินปลา กินอาหาร 
อย่างแช่มชื่น เริงรื่น ใจเบิกบาน,จนอิมหมี พีมัน พุงกางแล


วันพฤหัสบดีที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2558

ราตรีสวัสดิ์ (๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๘)

นอนละนะ หยูกยา ข้าวกินแล้ว,น้ำอาบแล้ว หอมกรุ่น ทั้งตัวจ้า
ช่วงนี้หมอ ให้นอน ตามเวลา,จะได้ช่วย รักษา ให้หายไว
นอนละนะ ราตรี-สวัสดิ์จ้ะ,พรุ่งนี้เช้า เจอกันนะ มิตรสหาย
ขอทุกท่าน จงหลับ ให้สบาย,สุขทั้งกาย ทั้งใจ ทุกทุกคน


ถังขยะรีไซเคิล (๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๘)

เหตุเกิดที่โรงพยาบาลเจียงฮาย...
นี่ถ้ามีคนมาบอกพร้อมอมพระทั้งวัดใส่ปากมาด้วยแบบนี้จ้างให้เราก็ไม่เชื่อ แต่ทีนี้เราเห็นมากับ ๒ ตาของเราเต็มๆ เลยทำให้เชื่อสนิทใจ เนี่ยะ ดูฮิ

"อั๊ยยะ ไอ้เจ้าถังขยะรีไซเคิลน่ะมันอันตรายขนาดนี้เลยรึ"

เดินทางไปพบคุณหมอที่โรงพยาบาลเชียงราย (๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๘)

วันนี้ตั้งแต่เวลาประมาณ ๐๘.๐๐ น.เป็นต้นไปผมเดินทางไปพบคุณหมอที่่โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ อ.เมืองเชียงรายตามที่หมอนัดไว้ครับโดยผมสบายไม่ต้องรถขับเองเพราะมีเด็กเขาขับให้ดังในภาพ ฮ่ะๆๆ โดยไปถึงโรงพยาบาลเวลาประมาณ ๐๙.๓๐ น.ซึ่งวันนี้มีคนไข้เนืองแน่นมากจนที่นั่งที่โรงพยาบาลจัดไว้ไม่พอจึงทำให้บางส่วนต้องใช้วิธียืนระหว่างรอหมอ-พยาบาลซึ่งก็รวมถึงผมด้วย
เนื่องจากคนไข้เยอะและต้องเป็นตามคิวที่โรงพยาบาลจัดไว้ทำให้ทุกคนต้องคอยกันนานมาก แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ เรื่องธรรมดาสำหรับของพรรค์นี้ที่ทุกโรงพยาบาลก็อย่างนี้นี่แหละ

ระหว่างรอคิวนั้นก็เลยถือโอกาสชั่งน้ำหนักตัวเองซะหน่อย เอ้อ วันนี้ค่อยยังชั่วครับเพราะน้ำหนักเราเกือบ ๖๐ กิโลแล้วหลังจากวันที่ ๑๑ ธันวาคมที่ผ่านมาซึ่งเราออกจากโรงพยาบาลเรามีน้ำหนักแค่ ๕๔ กิโลเท่านั้น
ชั่งน้ำหนักรอขึ้นชกอาทิตย์หน้าแต่เสียดายที่ไม่ผ่านเพราะรุ่นนี้ต้อง ๖๕ โลหรือ ๑๔๐ ปอนด์ขึ้นแต่น้ำหนักเราแค่เกือบๆ ๖๐ เท่านั้นเอง เฮ้อ 

บ่เป็นหยัง รอแหมสักกำก็ได้ ฮ่ะๆๆๆๆ
คนไข้เยอะ เจอเจอะ แต่หน้าหมอง
ทั้งปวดหัว ปวดท้อง และเป็นไข้
รวมทั้งโรค อย่างอื่น อีกมากมาย
หมอ-พยาบาล ใส่ใจ คอยดูแล
คงไม่มี วันไหน คนไข้สูญ
แต่คงเพิ่ม ทวีคูณ เป็นแน่แน่
ดูแลตัว-เองให้ดี มีสุขแท้
จะเฒ่าแก่ หนุ่มสาว คราววัยใด
เป็นไข้ ปวดหัว ตัวร้อน
บางครั้ง ถึงนอน โฮงยา
ใช่เจ็บ แค่เรา นั่นหนา
ทั้งลูก ภรรยา เจ็บตาม
คอยเฝ้า ดูแล ทุกอย่าง
ไม่มี เว้นวาง ห่วงหาม
ไม่ว่า กี่โมง กี่ยาม
ดึกดื่น ก็ตาม ดูแล 
............
ฆ่าเวลาระหว่างรอหมอเรียกจ้า
เวลา ๑๕.๒๙ น.ได้คิวพบหมอหลังจากที่มาคอยตั้งแต่ราวๆ ตี ๙ โดยใช้เวลาราว ๗ นาที อย่างที่ว่าแหละวันนี้คนไข้เยอะมากจนไม่มีที่นั่งก็ต้องคอยคิวกันยาวหน่อยเป็นธรรมดา 
จริงๆ แล้วน่ะเราแค่คอยเขาเรียกแม้จะนานหน่อยก็เหอะ แต่ช่วงนั้นก็ได้พักไปในตัว ส่วนคุณหมอกับพยาบาลนี่ซิ่ไม่ได้พักกันสักคน เขาเหนื่อยกว่าเราอีกเป็นไหนๆ


อาหารเช้าวันนี้ (๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๘)

"จ.จ." (โจ๊กจ้า) 
เดี๋ยวกินอิ่มแล้วจะเดินทางไปเจียงฮายเพื่อไปใช้บริการหลังขายซักกะหน่อย
"ขอให้อ้ายอู๊ดเดินทางถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพครับ/ค่ะ"
ขอบคุณนะครับทุกท่านที่อวยพรการเดินทาง เย้


สวัสดีวันพฤหัส (๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๘)

พฤหัส สวัสดี,กับน้องพี่เพื่อนทุกคน
พฤหัส วันสุขล้น,ของทุกคนมาวันนี้ 
พฤหัส จงมีสุข,สนานสนุกทุกท่าที 
พฤหัส สวัสดี,โชคชัยมีโดยทั่วกัน


วันพุธที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2558

หิวข้าวใกล้เที่ยงคืน (๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๘)

ราวตี ๑๑ กว่ารู้สึกหิวขึ้นมาก็เลยไปทอดไข่ ๒ ฟองในห้องครัวตามสูตรเรากินกับข้าวสวยร้อนๆ ซะจานใหญ่ ผล..."พุงก้ะทิ่" เรากางไปเล้ย 

ช่วงนี้รู้สึกจะหิวบ่อยและกินข้าวได้หลังจากกินแทบไม่ได้มานานช่วงป่วย สบายเราละจะได้อ้วนๆ เหอๆๆๆๆๆ

<< ภาพทั้งหมด >>
เย็นย่ำ ค่ำหนอ ก็หนาว
เล่นเอา ตัวเรา สะท้าน
หนาวนี้ ปีนี้ คงนาน

ไม่สุข สำราญ เสบย 
ซ้ำเรา นั้นมา ป่วยไข้

มันเจ็บ กระไร ยิ่งเหวย
อยากให้ หนาวนั้น ผ่านเลย

แต่ก็ เพียงเอ่ย วาจา

ราตรีสวัสดิ์ (๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๘)

นอนละนะตี ๘ แล้ว กินยาตามที่หมอสั่งแล้ว ข้าวก็กินแล้ว (แต่น้ำไม่ได้อาบ แฮ่ะๆ) 
พรุ่งนี้เช้าพบกันใหม่ หลับให้สบายนะครับพี่น้องทุกคน
ราตรีสวัสดิ์จ้า


ลูกสาวกลับ ม.แม่โจ้ (๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๘)

ช่วงตี ๑๑ นางสาวไทยเดินทางไปท่ารถพะเยาเพื่อกลับ ม.แม่โจ้เวลาตี ๑๑ ครึ่งโดยคนแม่ขับรถไปส่งส่วนคนพ่อนอนอยู่บ้าน

นางสาวไทยมาเยี่ยมพ่อเธอตั้งแต่คืนวันศุกร์ที่ผ่านมาซึ่งตอนนั้นคนพ่อนอนป่วยอยู่โรงพยาบาลเชียงราย ช่วงนั้นเห็นลูกกับเมียแล้วอดสงสารไม่ได้ที่ต้องอดตาหลับขับตานอนดูแลเราจนแทบไม่ได้นอนกันเลย
นี่ถ้าคนพ่อเธอไปส่งนะคิดว่าหน้าตาต้องออกมาแบบนี้แหงๆ เหออออๆๆๆๆ ฮึ่มมม

ส่งเสด็จส่งสวรรคาลัย (๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๘)

น้อมกายใจส่งไท้ สรวงสวรรค์
กลับสู่พระนิพพาน แว่นฟ้า
สถิตตลอดกาล ที่นี่ 
ด้วยจิตเจิดแจ่มจ้า เปรียบฟ้า ประทาน

อาหารเช้าวันนี้ (๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๘)

กินข้าวตามเวลา แล้วกินยาหลังอาหาร
เริงรื่นสดชื่นบาน อีกไม่นานคงหายดี
หมอสั่งว่าอย่างไร เราทำได้ไม่หน่ายหนี
เพียงหวังหน้าตาดี ของเรานี้คืนกลับมา

อรุณสวัสดิ์ ทุกท่าน ด้วยธรรมะ
แห่งสมเด็จ พุทธะ พระองค์นั้น
แสงธรรมส่อง ดุจแสงทอง ในใจครัน
เชิญทุกท่าน น้อมนำ ธรรมใส่ตน

"อิทธิบาท ๔" 
คำว่าอิทธิบาทแปลว่า "บาทฐานแห่งความสำเร็จ" หมายถึงสิ่งซึ่งมีคุณธรรม เครื่องให้ลุถึงความสำเร็จตามที่ตนประสงค์ ผู้หวังความสำเร็จในสิ่งใดต้องทำตนให้สมบูรณ์ด้วยสิ่งที่เรียกว่าอิทธิบาท ซึ่งจำแนกไว้เป็น ๔ คือ
๑. ฉันทะ ความพอใจรักใคร่ในสิ่งนั้น
๒. วิริยะ ความพากเพียรในสิ่งนั้น
๓. จิตตะ ความเอาใจใส่ฝักใฝ่ในสิ่งนั้น
๔. วิมังสา ความหมั่นสอดส่องในเหตุผลของสิ่งนั้น
ธรรม ๔ อย่างนี้ย่อมเนื่องกันแต่ละอย่างๆ มีหน้าที่เฉพาะของตน
(ขอบคุณข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต)

คืนนี้พะเยาหนาวมาก (๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๘)

หนาวแต๊หนาวว่า ห่มผ้าสามคืน
แทบจะไม่คืน หนาวได้เลยหนอ
ต้องเอาน้ำร้อน มากลืนลงคอ
หนาวแต๊หนาวหนอ พ.ย..พะเยา (เหตุเกิดราวตี ๓ ครับ)

โบราณท่านว่า "กล้วยน่ามว่า" เนี่ยะช่วยแก้ความหนาวได้โดยเถ้าเป็นคนแก่ด้วยแล่วยิ่งได้ปล อ้ะอ๊ะ แม้ว่าเรายังไม่แก่ก็ไม่เกี่ยวเลยหยิบมากินซ้า ๕ ลูก ผล...หายหนาวเป็นปลิดทิ้ง ประการสำคัญหนะ..."พุงก้ะทิ่" เราเนี่ยหญ้ายใหญ่ไปเล้ย ว้าวววว

แหม่ .โบราณเนี่ยะสุดยอดเลยจริงๆ เอาได้ เหอๆๆๆๆ
............
 เรามารู่ตอนหลังว่าจริงๆ แล่วน่ะอากาศก็ไม่ได้หนาวผิดปกติจากทุ่กวันเหาะ ลูกสาวก๊ะเมียที่มาดูบอกว่าอากาศอุ่นกว่าเหมื่อวานอีก สงสัยพ่อจับไข้ปล่าว เอ่อ จริงด้วยเกี๊ย พอหลังจากที่เรากินพาราเข้าไปได้แป๊บนึง อาการไข้ทุ่เลาแล่วก็ไม่ได้รู่สึกหนาวเหมือนก่อนกินยาเลย

วันอังคารที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2558

อาหารเย็นเย็นนี้ / ราตรีสวัสดิ์ (๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๘)

อาหารเย็นเย็นนี้เป็นแบบที่เห็นครับ ลูกเมียซื้อมาจากตลาดพะเยา ก่อนกินลูกสาวบอกว่า "พ่อ ทานเยอะๆ นะคะ หมดนี้ได้ก็ดีค่ะ ไม่ต้องห่วงลูกกับแม่ ถ้าพ่อทานหมดนะพรุ่งนี้ลูกจะซื้อให้พ่อใหม่อีก ๒ ชุด"
แหม่ ลูกสาวพูดแบบนี้แล้วอาหารที่เห็นน่ะมันจะพอพ่อเหรอ เหอๆๆๆๆๆ
ถึงเวลาหลับแล้ว คืนนี้
สองทุ่มตรงพอดี หลับจ้า
ขอน้องพี่ฝันดี ทุกท่าน
เช้าพรุ่งนี้ตีห้า เจอะหน้า อีกที (ราตรีสวัสดิ์จ้า)


อาหารกลางวันวันนี้ / ไหว้พระเจ้าตนหลวง (๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๘)

อาหารกลางวันวันนี้ "ก๋วยเตี๋ยวปลา" ที่ร้าน ป.ปลาประตูชัย อ.เมืองพะเยาจ้า ล้ำลำหนา ขอบอก
เสร็จแล้วไปไหว้พระเจ้าตนหลวงที่วัดศรีโคมคำ อำเภอเมืองพะเยาซึ่งอยู่ใกล้ๆ บ้านผมห่างกันไม่เกิน ๒ กิโลครับ สาธุ
ช่วงก่อนจ้ะขับร่ดไปไหว้พร่ะเจ้าตนหลวงที่วั่ดศรีโคมคำคนเดียวน่ะลูกเมียทั่กท่วงว่าจะไปไหวเรอ เถ้าไม่ไหวจ้ะขับร่ดให้ เราบอกว่าไหวฮิ่ ร่ะย่ะทางจากบ้านถึงวั่ดก็ไม่เกินสองโลเลยขับร่ดไปคนเดียว ร่ะหว่างทางเกิดหน้ามืดขึ้นมาเฉยๆ ได้ไงไม่รู่ต้องจอดพั่กซ้าราว ๆ ๑๐ นาทีถึงขับไปต่อ ... เฮ้อ เกือบไปแล่วไหมล่ะ ลูกเมียบอกก็ไม่ฟัง น่าหวดด้วยไม้ขัดหม้อเหลือเกินเด็กคนนี่

เป็นผีก็ไม่บอก (๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๘)

ณ เพลาหลังเที่ยงคืนคืนหนึ่งขณะผมกับสายตรวจออกตรวจตามปกติ
“เอ๊า น้องสาวคนงาม ตอนนี้ก็เกือบจะตีสองอยู่แล้วทำไมไม่กลับบ้านล่ะ มายืนคนเดียวอยู่ที่มืดๆ กลางป่านี่ทำไมจ๊ะ” ผมถาม
“น้องยางงงไม่อยากกกลับบบบบ้านนนน อ้ายยยยต๋ำหนวดดดดดมาอยู่เป็นเพื่อนน้องหน่อยยยยยได้ก่อเจ๊าาาาา เหออออออ”

ผล : ผมและสายตรวจวิ่งหนีกันแทบป่าราบ เฮ้อ .... เป็นผีก็ไม่บอก

ออกกำลังกายแบบคนฟื้นไข้ (๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๘)

ไม่นอนก็ไม่ได้ นอนมากไปก็ไม่ไหว
แล้วจะทำยังไง อ๋อง่ายง่ายอย่างภาพแหละ
กวาดบ้านและถูเรือน ไม่แชเชือนหรือเฉื่อยแฉะ
ทำเสร็จเหงื่อออกแฮะ ไหลหยดแหมะลงมาเลย