วันพุธที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2559

ศัพท์เสียงสำเนียงร่ะยองเพื่อพี่น้องไทย : กะเถิบ (๗ กันยายน ๒๕๕๙)

ผัว : แหม่แกนี่ ร่อยวันพันปีไม่เคยเข้ามาใกล้ ขนาดเรียกให้เข้ามาก็ยังไม่ยอม แต่วันนี่พอกลับจากดูหนังแม่นากพร่ะโขนงที่วั่ดพังราดถึงบ้านหน่อยทำเป็นกะเถิบมาซ้าใกล้เชีย มันเป็นงา 
เมีย : ก็แช้นกลัวผีแม่นากมันเอามือแยงฮิ ร่องก้ะดานบ้านเรามันหญ่ายแบบนี่ซ้าด้วยฮิ่พี่ทิ่ด
.......
"
กะเถิบ" (ออกเสียงว่า "ก้ะ-เถิบ") ก็คือ "นั่งเบียดเข้ามาใกล้ๆ ประมาณกระแซะๆๆ เข้ามาฮิ กระแซะๆๆ เข้ามาฮิ่

สวัสดีวันพุธ (๗ กันยายน ๒๕๕๙)

เมื่อวานวันอังคาร,วันนี้นั้นเป็นวันพุธ
เดินไปไม่มีหยุด,ไม่สะดุดฉุดไม่ได้
เวลาแหละวารี,ต่างพร้อมที่เดินหน้าไป
ชีวิตคนเราไซร้,ต้องพร้อมกายพร้อมใจเดิน

วันนี้ผมนั่งทำงานที่ศูนย์ป้องกันและปราบปรามการโจรกรรมรถตำรวจภูธรภาค ๕ อำเภอเมืองเชียงใหม่เหมือนเดิมครับ โดยวันนี้ที่เชียงใหม่ฝนตกลงมาตั้งแต่เช้าจนน้ำในแม่น้ำปิงเกือบจะล้นฝั่งแล้วละ เย็นดีจัง

วันอังคารที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2559

ใครว่าคนระยองพูดเหน่อ (๖ กันยายน ๒๕๕๙)

เรามักจะได้ยินคนที่อื่นเขาชอบพูดว่าคนร่ะยองน่ะพูดเหน่ออยู่บ่อยๆ อ้ะ วันนี้เรามาฟังคนร่ะยองพูดถึงคนที่อื่นมั่งว่าเป็นไง เหอๆๆๆ
........
ณ ตลาดจ่าย (ตลาดสด) สามย่านช่วงบ่ายๆ วันหนึ่ง
เจ้ล่ะเมียด : นี่ๆ เจ้ไม แช้นมีเรื่องขำๆ จ้ะเล่าให้แกฟัง เหมื่อตะกี้หนะใครก็ม่ายรู่แต่เป็นคนกรุงเทพมาซื้อของที่ร่านแช้น แหม่ พูดงี่เหน่อเชีย หยั่ง “สำม่ะร่ด” ก็พูด “สับปะรด” , “ม่ะเขือเม่ด” ก็พูด “มะเขือพวง” , “ม่ะเขือนมยาน” ก็พูด “มะเขือยาว” แปลกเนาะคนกรุงเทพเนี่ยะ ทำไมเค้าพูดกันเหน่อๆ ยังงั่นก้อม่ายรู่
เจ้ล่ะไม : นั่นฮิ่ ยิ่งตาเขียมก๊ะยายดงสองคนผัวเมียนั่นยิ่งแล่วหญ่าย “อ้ะไรฮิ อ้ะไรฮิ” อยู่น่านแหนะ แบบว่าแกคงจ้ะฟังไม่รู่เรื่องน่ะ เอ่อ คนกรุงเทพเนี่ยเค้าพูดเหน่อจริงๆ ด้วยเกี๊ย พูดชั่ดสู้คนร่ะยองบ้านเราก็ม่ายด้าย เหอๆๆๆๆ
.......
คนร่ะยองน่ะไม่ได้พูดเหน่อ คนที่อื่นตังหากที่พูดเหน่อ คนร่ะยองพูดชั่ดกว่าเค้าเช่ด จริงๆ เกี๊ย เชื่อฮิ่

ร่วมประชุมประจำเดือน กก.๑ บก.สส.ภ.๕ (๖ กันยายน ๒๕๕๙)

วันนี้ตั้งแต่เวลาประมาณ ๑๐.๑๕ น. ผมเข้าร่วมประชุมประจำเดือนข้าราชการตำรวจ กก.๑ บก.สส.ภ.๕ ณ ห้องประชุม บก.สส.ภ.๕ โดย พ.ต.อ.วีระยุทธ ประสพโชคชัย ผกก.สส.๑ เป็นประธานโดยการประชุมครั้งนี้เสร็จสิ้นเมื่อเวลาประมาณ ๑๑.๕๐ น

สำหรับรายละเอียดของการประชุมขออนุญาตไม่นำมาเสนอครับ
goo.gl/phIBLr

การทำงานวันนี้ผมอยู่ในที่ทำงานทั้งวันครับ ไม่ได้ออกไปไหนเพราะยังจะต้องศึกษาหาความรู้เรื่องราวต่างๆ ของงานที่รับผิดชอบอยู่อีกพอสมควร
http://bit.ly/2cCTnnq

สวัสดีวันอังคาร (๖ กันยายน ๒๕๕๙)


วันจันทร์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2559

ที่ทำงานแห่งใหม่ ศปจร.ภ.๕ (๕ กันยายน ๒๕๕๙)

วันนี้ผมมานั่งทำงานที่ศูนย์ป้องกันและปราบปรามการโจรกรรมรถยนต์และรถจักรยานยนต์ตำรวจภูธรภาค ๕ (ศปจร.ภ.๕) ซึ่งตั้งอยู่ภายในตำรวจภูธรภาค ๕ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ครับ

ศปจร.ภ.๕ มีภารกิตจควบคุม อำนวนยการ กำกับดูแล ติดตามเร่งรัดและแก้ไขปัญหาตลอดจนดำเนินการทั้งปวงที่เกี่ยวข้องในการดำเนินการปราบปรามการกระทำผิดเกี่ยวกับการโจรกรรมรถยนต์และรถจักรยานยนต์ในภาพรวมของตำรวจภูธรภาค ๕ (๘ จังหวัดภาคเหนือตอนบน)

ผมจะตั้งใจทำหน้าที่นี้อย่างเต็มกำลังความสามารถตลอดไปครับ
goo.gl/gEubt6

สวัสดีวันจันทร์ (๕ กันยายน ๒๕๕๙)

    แสนสงสาร ไอ้ขวัญ นั่งคอยสาว
    โถเมื่อไร อีเรียมเจ้า จะมาหา
    เฝ้าชะแง้ แลชะเง้อ เหม่อมองนา
    แต่วันเสาร์ จวบเข้ามา หาวันจันทร์
    ..........
    แหม่ แลน่าสมเพดไอ้เหียขวัญเนาะ เนี่ยะ ดูฮิ นั่งคอยอีเจ้เรียมซ้าข้าวปลาไม่ยอมกิน

วันอาทิตย์ที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2559

ความทรงจำครั้งเยาว์วัย : ตำรวจเข้าบ้าน (๔ กันยายน ๒๕๕๙)

วันนั้นตรงกับวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุดที่ฉันไม่ต้องไปโรงเรียน ช่วงบ่ายแก่ๆ ขณะฉันอยู่บ้าน “ลุงหมู่เชียร” หรือ ส.ต.อ.วิเชียรตำรวจโรงพักอำเภอแกลงคนอายุไล่เลี่ยกับเพาะแต่แก่กว่านิดหน่อยซึ่งฉันสนิทสนมคุ้นเคยกับลุงแกเป็นอย่างดีเพราะลุงแกคอยไปบริการจราจรหน้าโรงเรียนแกลง “วิทยสถาวร” ที่ฉันเรียนให้เด็กๆ เป็นประจำเดินเข้าไปหาโดยจอดมอเตอร์ไซค์ซุปเปอร์คัพคันเก่าๆ ซึ่งฉันก็เห็นจนชินตาเช่นกันช่วงแกขี่ไปโรงเรียนไว้ที่ถนนเพราะบ้านฉันตอนนี้เขาดำนากันหมดแล้วเอารถเข้าไปไม่ได้
เมื่อลุงหมู่เชียรถึงบ้าน ฉันกับเพาะและแมะยกมือไหว้ ลุงแกรับไหว้ตอบอย่างสุภาพเสร็จแล้วก็พูดกับฉันถึงเรื่องการสอบเข้าตำรวจตามที่ฉันเคยบอกกับลุงแกว่าโตขึ้นฉันอยากเป็นตำรวจให้ฟัง ลุงแกคงอยากให้ฉันเป็นตำรวจเหมือนแกก็เลยอุตส่าห์มาหาถึงบ้านในวันนี้ ลุงหมู่เชียรแนะนำฉันอย่างละเอียดว่าตำรวจนั้นต้องสอบวิชาอะไรบ้างทั้งนักเรียนพลตำรวจและนักเรียนนายร้อยตำรวจด้วยความเต็มใจ
ลุงหมู่เชียรพูดกับฉันและเพาะ,แมะจนพวกเราเข้าใจดีแล้วก็ขอตัวกลับ ก่อนกลับเพาะไปหยิบกุ้งหลวงตัวใหญ่ที่ดักลอบมาจากคลองหลังบ้าน ๕ ตัวให้ลุงแกแต่ลุงไม่เอาโดยบอกว่า “เอาไว่ให้ลูกๆ หลานๆ กินกันเหอะ ที่มาเนี่ยไม่ได้มาร่บกวนอ้ะไรเพียงแต่เห็นว่าไอ้หนูมันอยากเป็นตำรวจ แล่ววันนี่แช้นพอมีเวลาว่างก็เลยมาหา เอาเก็บไว่กินกันเหอะกุ้งน่ะ”
เมื่อลุงหมู่เชียรออกจากบ้านไปแล้วสักพักหนึ่งคนแถวบ้านฉันเป็นสิบๆ คนพากันเดินมาที่บ้านซึ่งทุกคนมีวัตถุประสงค์และคำถามคล้ายๆ กันหมดเลย “เอ้า ทิ่ดเหียน ไปทำอ้ะไรผิดมาน่ะตำรวจถึงเข้าบ้านเนี่ยะ” เพาะก็บอกว่าไม่มีอะไร ไม่ได้ทำอะไรผิดซักอย่าง ลุงตำรวจแค่เข้ามาแนะนำฉันเรื่องการสอบเข้าเป็นตำรวจเท่านั้น แต่คนส่วนใหญ่ก็มองเพาะรวมถึงคนบ้านเราแบบแปลกๆ คล้ายกับว่าพวกเราจะต้องทำอะไรผิดซักอย่างแน่ๆ ไม่ว่าจะพูด จะอธิบายยังไงดูเหมือนไม่ค่อยจะเชื่อกันเอาซะเลย นี่คงต้องใช้เวลาอีกหลายวันเหมือนกันที่จะทำให้เขาเชื่อว่าเราไม่ได้ทำผิดอะไร
“แกไม่ต้องมาปดเหาะ...” ลุงเหมียนพูดกับเพาะ “...เถ้าไม่ได้ทำผิดอ้ะไรแล่วทำไมตำรวจถึงเข้าบ้านอ้ะ ไม่รู่เกอะว่าตำรวจน่ะเข้าบ้านใครคนบ้านนั่นจะต้องทำผิดอ้ะไรมาซักอย่างแน่ๆ”
เฮ้อ ลุงหมู่เชียรแกรึก็เป็นตำรวจที่ดี สุภาพ รักเด็ก ตั้งใจทำงานแบบนี้แต่เพียงแค่ลุงแกเข้ามาบ้านเราเพราะความรักและความหวังดีต่อเด็กๆ อย่างฉัน คนแถวบ้านเรายังมองฉันและคนในบ้านรวมถึงลุงหมู่เชียรแกผิดๆ แบบนี้แล้วโตขึ้นฉันยังอยากจะเป็นตำรวจอีกเหรอ???
ด.ช.สุพจน์ มัจฉา ชั้น ม.ศ.๒ โรงเรียนแกลง “วิทยสถาวร”
วันเสาร์ขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือน ๗ ปีเถาะ (๒๔ พฤษภาคม ๒๕๑๘)
.......
ภาพประกอบวันนี้เป็นหัวหน้าจราจร กก.ภ.จว.เชียงใหม่ ถ่ายเมื่อเดือนมิถุนายน ๒๔๙๕ ยศจ่าสิบตำรวจ สมัยนั้นตำรวจยศ ส.ต.ต.ถึง จ.ส.ต.ติดบั้งที่เขียนซ้ายทั้งหมดโดย ส.ต.ต.ก็ ๑ บั้ง , ส.ต.ท.๒ บั้ง , ส.ต.อ.๓ บั้ง และ จ.ส.ต.๔ บั้งอย่างภาพนี้ครับ

วันเสาร์ที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2559

ภาพนี้ไม่กล้ามอบให้สาว (๓ กันยายน ๒๕๕๙)

ภาพนี้ถ่ายตอนเป็นนักเรียนชั้น ม.ศ.๓ ซึ่งก่อนจบตั้งใจจะมอบให้สาวรุ่นน้องคนหนึ่งโดยหลังภาพเขียนไว้ว่า "ขอมอบภาพนี้ไว้ให้ดูต่างหน้ายามจากกัน ... คิดถึงเสมอ" 
แต่...ไม่กล้าให้ แบบว่าอายน่ะ จนเดี๋ยวนี้เธอคนนั้นอายุเลข ๕ และอ้วนท้วนสมบูรณ์ประมาณแม่หมู ๒ ตัวรวมกันแล้ว เหอๆๆๆ

ลุงต้องรับผิดชอบหนา (๓ กันยายน ๒๕๕๙)

"สุมาเต๊อะเจ๊าลุง น้ำแข็งในแก้วสีแดงน่ะน้องเอามาหื้อผิดโต๊ะเจ๊า เป็นของอีกโต๊ะนึง ของลุงมีแล้ว ถ้างั้นน้องขอคืนเน้อเจ๊า แต่...น้ำแข็งสองก้อนที่ลุงใช้มือหยิบจากแก้วสีแดงใส่แก้วลุงน่ะลุงต้องรับ ผิดชอบตวยหนา ๒ บาทเจ๊า" ละอ่อนเสิร์ฟบอกเรา เหอๆๆๆๆ

ความทรงจำครั้งเยาว์วัย : ใส่ชุดนักเรียนไปตลาด (๓ กันยายน ๒๕๕๙)

เด็กๆ สมัยก่อนรุ่นๆ ผมหรือไล่เลี่ยกันซึ่งบ้านเรือนอยู่แถวๆ ชนบทน่ะร้อยทั้งร้อยเสื้อผ้าแทบไม่มีใส่กันหรอกนอกจากชุดนักเรียนคนละไม่ (น่าจะ) เกิน ๒ ชุดแล้วก็ชุดอื่นๆ อีกชุดสองชุด บางคนก็รับมาจากรุ่นพี่ๆ ที่ตัวใหญ่แล้วใส่เสื้อผ้าพวกนั้นไม่ได้หรือไม่ก็เปลี่ยนกันใส่ระหว่างพี่ๆ น้องๆ เวลาไปไหนมาไหนถ้าเป็นภายในหมู่บ้านส่วนใหญ่จะใส่เฉพาะกางเกง เรื่องเสื้อน่ะไม่ต้องไปถามหา ไม่เฉพาะผู้ชายนะที่ว่านี่ผู้หญิงก็ด้วยเพราะไม่รู้จะเอาที่ไหนมาใส่ เด็กผู้ชายบางคนงี้ “กระโจงโดง” เลยแหละ แต่ก็ไม่มีใครว่าใครเพราะแทบทุกคนก็เป็นแบบนี้







แต่ถ้ามีงานหรือธุระจำเป็นจะต้องออกไปนอกหมู่บ้านและไม่มีชุดอื่นด้วยล่ะจะ เอาเสื้อผ้าที่ไหนใส่ ไม่ยากครับเรื่องพรรค์นี้สำหรับเด็กบ้านเราสมัยนั้น นี่เลย “ชุดนักเรียน” ไง แล้วชุดนักเรียนที่ว่านี่ก็ใส่เฉพาะเสื้อและกางเกง เรื่องรองเท้าอย่าไปพูดถึงมันไม่มีหรอกเดินตีนเปล่ากันทั้งนั้นเวลาไป โรงเรียนก็เหมือนกัน
หลายครั้งที่ผมตามเพาะกะแมะไปตลาดสามย่านในวันหยุดผมก็ใส่ “ชุดนักเรียน” ที่ไม่มีรองเท้าเหมือนกัน พอถึงตลาดตอนแรกนึกว่าคงจะมีเฉพาะผมคนเดียวที่ใส่ ที่ไหนได้เด็กที่อื่นอีกเยอะแยะก็เป็นแบบนี้ ใครคนที่รู้จักก็ทักทายกันไป พูดกันไป ส่วนคนที่ไม่รู้จักนั้นแทบไม่มีใครกล้าพูดกับใครด้วย ออกจะเขินๆ อายๆ ด้วยซ้ำซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอายอะไรกันตอนนั้น
กลับมาสมัยนี้เด็กบ้านเราจะใส่ “ชุดนักเรียน” ก็เฉพาะแต่ตอนไปโรงเรียนเท่านั้นนอกเหนือจากนี้ไม่มีใครกล้าใส่ แต่ละคนมีเสื้อผ้าดีๆ ใส่กันคนละตั้งหลายชุด ยิ่งบางคนที่พอมีสะตุ้งสตางค์หน่อยอาทิตย์หนึ่งนี่ใส่ไม่มีซ้ำกันเลยก็มี
ครับ นั่นก็เป็นเรื่องราวเมื่อครั้งยังเยาว์วัยที่ผมคิดว่าพี่น้องบ้านเราหลายคน คงอาจจะเจอะเจอหรือสัมผัสมาด้วยตนเองอยู่บ้างไม่มากก็น้อย

เด็กๆ นักเรียนรุ่นผมสมัยนั้น ชุดนักเรียนน่ะไม่มีใครเขาใส่รองเท้ากันหรอกเพราะไม่มีจะใส่น่ะ

สวัสดีวันเสาร์ (๓ กันยายน ๒๕๕๙)

สวัสดีวันเสาร์ พี่น้องเราทุกทุกคน
วันเสาร์จงสุขล้น อย่าเจ็บจนหรือป่วยไข้
วันเสาร์วันสนุก นั่งเดินลุกสบายใจ
วันเสาร์แสนสดใส หวังสิ่งใดให้สมปอง

วันศุกร์ที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2559

สวัสดีวันศุกร์ (๒ กันยายน ๒๕๕๙)

อรุณสวัสดิ์ครับ โค้งคำนับเพื่อนน้องพี่
พบพานแต่สิ่งดี วันศุกร์นี้จงทุกท่าน
อรุณสวัสดิ์ครับ จงพบกับแต่สุขสันต์
หน้าชื่นเริงรื่นบาน กิจการงานจงเจริญ

วันพุธที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559

สวัสดีวันพุธ (๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๙)

โอ้ว่า วันพุธ เวียนมา,ตามกาล เวลา ดิถี
ขอจง มีสุข โชคดี,ในวัน พุธนี้ ทุกคน
โอ้ว่า วันพุธ วันดี,ทุกแห่ง ทุกที่ ทุกหน
แจ่มใส กายใจ กมล,เปี่ยมล้น กุศล ผลทาน

วันจันทร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2559

สวัสดีวันจันทร์ (๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๙)

สวัสดีวันจันทร์จ้ะ คิดถึงนะทุกทุกคน
วันจันทร์วันกุศล จะดานดลผลที่หวัง
วันจันทร์วันแห่งมิตร ไร้คนคิดมาชิงชัง
วันจันทร์มาอีกครั้ง ทุกข์ไกลห่างดั่งใจปอง


อาหารกลางวันวันนี้...
ใครๆ เค้าก้อว่ากุ๋ยเตี๋ยวร้านนี่เอาได้กันทังงั่น แต่เหียอู๊ดว่ามันก้องั่นๆ แหนะ เนี่ยะ ดูฮิ เหอๆๆ

วันอาทิตย์ที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2559

สวัสดีวันอาทิตย์ (๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๙)

สวัสดีวันอาทิตย์ วันอาทิตย์สวัสดี
หนึ่งอาทิตย์พบกันที สวัสดีวันอาทิตย์
สวัสดีทุกทุกท่าน สุขสำราญกายใจจิต
สวัสดีวันอาทิตย์ วันอาทิตย์สวัสดี

กลางวันไปทานอาหารและซื้อข้าวขาวที่ห้างโลตัสพะเยา

วันเสาร์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2559

กาแฟโบราณ (๒๗ สิงหาคม ๒๕๕๙)

แหม่ คนก็หน้าโบราณยังจะไปกินกาแฟโบราณอีก เทวดาก็เลยบันดาลลมกะฝนมาซะเลย เฮ้อ อยู่ดีไม่ว่าดีเหียอู๊ด เนี่ยะ ดูฮิ