สวัสดีวันลอยกระทง (๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

ถ้าไม่ใช่ วันจันทร์ แล้ววัน'ไร
ใครตอบได้ เอ้าไหน ตอบมาฮิ
ฉันตอบได้ วันลอย-กระทงฮิ่
ใช่แล่วฮิ วันนี่ ลอยกระทง
.......
สวัสดีวันลอยกระทง สิ่งไหนไม่ดีลอยออกไปให้พ้นๆ เลยจ้าาา เย้

สวัสดีวันอาทิตย์ (๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

ถามหน่อยฮิ วันอาทิตย์ ใช่ไหมจ๊ะ
ขอตอบจ้ะ ใช่แล้วละ วันอาทิตย์
วันอาทิตย์ แน่นอนนะ กลัวจะผิด
จ้ะม่ะค่ะ วันอาทิตย์ ไม่ผิดร็อก 
........
แหม่ พี่น่องไม่ต้องคิ่ดมากเหาะ วันนี่วันอาทิตย์จริงๆ เกี๊ย เชื่อเหียอู๊ดฮิ่ / คนร่ะยองเอาได้

ช่วงเช้าวันนี้ผมอยู่ที่บ้านพะเยาซึ่งตื่นขึ้นมาก็เห็นหมอกปกคลุมมารางๆ สภาพอากาศทั่วไปค่อนข้างเย็นๆ แต่ไม่ถึงกับหนาว คิดว่าอีกไม่กี่วันอากาศหนาวคงจะแผ่มาปกคลุมแน่นอนเลยครับ ก็ดีแล้วละถึงหน้าถึงฤดูของมันแล้วนี่

ต่อมาใกล้ๆ เที่ยงเดินทางไปธุระที่อำเภอเมืองเจียงฮายโดยผมไม่ต้องขับเอง ๕๕๕ สบายๆ

จะไปไหน มาไหน สบายเนาะ
นั่นก็เพราะ มีคน ช่วยขับรถ
จะแบบไหน ยังไง สั่งได้หมด
ถ้าไม่ใช่ อ้ายพจน์ แล้วใครฮิ (ตอบมา ฮ่ะๆๆ) 
.......
นี่แค่นตัวอย่างหนะ ทุ่กอย่างที่บ้านน่ะเหียอู๊ดชี้นิ้วสั่งอย่างเดียว ไม่เคยทำ / ไปเจียงฮายจ้า

แวะกลางทาง เพราะค่อนข้าง จะหิวข้าว
แต่ว่าเรา ไฉนนั่น ทานกุ๋ยเตี๋ยว
คิดขึ้นมา น่าหัวร่อ ซะจริงเจียว
ทานกุ๋ยเตี๋ยว บอกหิวข้าว เล่นเอางง
.......
แล่วมันน่างงแม้ หิวข้าวแต่กินกุ๋ยเตี๋ยว เอ๊อ แลขลังๆ เนาะเหียอู๊ดเนี่ย ดูฮิ เหอๆๆ

(วันนี้กินกุ๋ยเตี๋ยวที่ร้านโกนงค์ บ้านร่องขุ่น อ.เมืองเจียงฮาย)

ทำธุระเสร็จแล้วเดินทางไปบ้านคุณยายที่บั้านสันโค้งหลวง ต.รอบเวียง อ.เมืองฯ 

ขณะทำ : โอม...ถ้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงขอได้โปรดดลบันดาลประทานพรให้อาหารมื้อนี้อร่อยและกินได้ด้วยเถิด เพราะก่อนทำน่ะลูกช้างคุยโม้ไว้เยอะ...เพี้ยง
หลังทำเสร็จ : เอ่อ ฝีมือเหียอู๊ดนี่เอาได้เกี๊ย เนี่ยะ ดูฮิ
(อาหารที่เห็นเอามาจากบ้านแมะที่ร่ะยองจ้า)

https://goo.gl/H5NHZ1

เสร็จแล้วเดินทางกลับบ้านพะเยาเมื่อเวลาประมาณสองทุ่มครับ

สวัสดีวันเสาร์ (๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

เห็นรูปกาย ภายนอก อาจบอกบ้า
แต่ความจริง นั้นหนา อาจน่ารัก
อย่านำสิ่ง ที่เห็น ไปเป็นหลัก
แล้วทึกทัก ว่าเป็น เช่นนั้นนะ
.......
จริงๆ เกี๊ย ที่เห็นอาจจะไม่ใช่ แล่วที่ใช่อาจจะไม่เห็นก็ได้ เชื่อเหียอู๊ดฮิ่ เนี่ยะ ดูฮิ

ลาป่วย...
"...ระหว่างวันที่ ๙-๑๓ พ.ย.นี้ผมทำเรื่องขอลาป่วยต่อผู้บังคับบัญชามีกำหนด ๕ วันเพราะมีอาการไม่สบายมาร่วม ๒-๓ เดือนแล้ว แพทย์ให้หยุดพักงานสักระยะหนึ่ง..." (ความตอนหนึ่งในบันทึกลงวันที่ ๑๒ พ.ย.๒๕๕๘)

โรงพักเฮฮา ตอน "เล่นการพนันแต่ไม่ได้เอาทรัพย์สินกันผิดหรือไม่" (๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

"อ้ายลุงดาบอู๊ดสุดหล่อขวัญใจสาวเฒ่าแม่ฮ้างเจ๊า..." ป้าแหววซึ่งถูกจับข้อหาเล่นการพนันพร้อมป้าแก้วและถูกขังเมื่อวานนี้พูดกับผมขณะไปตรวจห้องควบคุม "...การเล่นพนันแต่บ่ได้เอาทรัพย์สินกัน อย่างเช่นคนใดก๊าน (แพ้) จะต้องเขกพื้นนี่ผิดกฎหมายก่อเจ๊า"

"อ๋อ ไม่ผิดหรอกครับป้า" ผมตอบ

"ถ้าจะอั๊น (อย่างงั้น) ป้าแก้วเตรียมตัว ขะใจ๋ (เร็วๆ) เหอๆๆๆ" ป้าแหววหันไปทางป้าแก้วและพูดเสียงดังอย่างผู้มีชัย

"ยังไงหรือครับป้า ผมงงแล้ว ไหนช่วยอธิบายให้ผมฟังหน่อยฮิ" ผมพูดต่อ

"ก็ป้าแหววกะป้าแก้วเล่นพนันกันน่ะเจ๊า..." ป้าแหววตอบพร้อมหยุดกลืนน้ำลายแป๊บหนึ่ง "...ว่าการเล่นการพนันเนี่ยถ้าบ่ได้พนันเอาทรัพย์สินกันผิดกฎหมายก่อ (ไหม) ไผก๊านต้องเขกพื้นห้องขัง 10 เตื้อ (ครั้ง) ป้าแหววบอกว่าบ่ผิดแต่ป้าแก้วบอกว่าผิด แล้วตานี้ป้าแหววชนะ..." ป้าแหววพูดกับผมเสร็จแล้วก็หันไปทางป้าแก้วพร้อมชี้ไปที่พื้นห้องขัง "...ขะใจ๋ เขกพื้น 10 เตื้อเดี๋ยวนี้ป้าแก้ว แกก๊านฉัน เหอๆๆๆ"

สวัสดีวันศุกร์ (๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

ขอยืนยัน วันนี้ ซิ่วันศุกร์
เป็นคำตอบ ที่ถูก ไม่มีผิด
ทั้งไม่ใช่ วันอื่น ซักกะนิด
ไม่ต้องคิด มากหนอ ขอยืนยัน
.......
แหม่ เชื่อเหียอู๊ดฮิ่ว่าวันนี่น่ะวันศุกร์ คนร่ะยองน่ะปดคนไม่เป็นเหาะ คนร่ะยองเอาได้เกี๊ย

โรงพักเฮฮา : ตอน "ใครได้เป็นประธานาธิบดีอเมริกา" (๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

"อ้ายลุงดาบอู๊ดเจ๊า..." ป้าแก้วซึ่งมาที่โรงพักพร้อมกับป้าแหววเพื่อนซี้พูดกับผม "...บ่ฮู้ว่าการเลือกตั้งประธานาธิบดีที่อเมริกาตะวา (เมื่อวาน) ไผชนะเจ๊า"

"อ๋อ โดนัลด์ ทรัมป์น่ะครับป้า..." ผมตอบ "...แหม่ ป้าแก้วนี่ก็ทันสมัยกะเขาเหมือนกันนะเนี่ย เอาได้ๆ"

"เย้..." ป้าแก้วพูดเสียงดัง หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสแล้วหันไปทางป้าแหววที่นั่งหน้าตาเหยเกอยู่ข้างๆ "...จ่ายมาซะดีๆ ป้าแหวว ๑๐๐ บาท เหอๆๆๆ"

"เอ๊ะ จ่ายอะไรกันเหรอครับป้าแก้ว ป้าแหวว" ผมถาม

"ฮ่ะๆๆๆ..." ป้าแก้วหัวเราะชอบใจ "...ก็ป้าแก้วกะป้าแหววเล่นพนันกันน่ะเจ๊าว่าถ้าฮิลลารี่ คลินตันชนะ ป้าแก้วจะจ่ายป้าแหวว ๑๐๐ แต่ถ้าทรัมป์ชนะป้าแหววต้องจ่ายป้าแก้ว ๑๐๐ แทน ทีนี่ทรัมป์ชนะ มามะ ป้าแหวว จ่ายมาซะดีๆ ๑๐๐ เหอๆๆๆ"

"เอ้อ สิบเวรมาหาผมหน่อยครับ..." ผมเรียกสิบเวร "...ช่วยทำบันทึกจับกุมป้าแก้วกะป้าแหววแล้วนำเข้าห้องขังฐานเล่นการพนันพนันเอาทรัพย์สินกันโดยไม่ได้รับอนุญาตให้ผมหน่อย เหอๆๆๆ"

สวัสดีวันพฤหัสบดี (๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

พฤหัส โบราณท่าน ห้ามอย่างหนึ่ง
ห้ามทำหน้า บึ้งตึง โกรธขึ้งเขา
เดี๋ยวหน้าเหี่ยว หน้าแก่ จะแย่เอา
ใครเห็นเข้า จะเรียกเรา ว่าตายาย
.........
สวัสดีเจ๊าตาอู๊ด => ผิด เรียกใหม่
สวัสดีเจ๊าอ้ายอู๊ด => ถูก ฮ่ะๆๆ เอาได้ๆ

สวัสดีวันพุธ (๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

สวัสดีวันพุธจ้ะ รักนะจ๊ะจริงจริงฮิ
ไม่จริงให้ตายฮิ่ ไม่งุงิให้เชื่อเฮอะ
วันพุธไม่หยุดรัก แม้สักพักให้ตายเหอะ
เชื่อได้ไม่เลอะเทอะ รักเยอะเยอะเลยนะจ๊ะ 
.......
แหม่ เหียอู๊ดเนี่ย รั่กใครรั่กจริง ให้ตายด้วยฮิ่เถ้าไม่ใช่ เชื่อเหอะ จริงๆ เกี๊ย

มาหาหมอจ้า...
"...เช้าวันนี้มาหาหมอที่ รพ.เชียงรายประชานุเคราะห์ต่อเป็นครั้งที่ ๒ หมอตรวจนั่นนู่นนี่สารพัดเลย เจาะเลือดตรวจด้วยหละ ไม่รู้จะเป็นอะไรมากไหม ต้องนอนโรง'บาลหรือเปล่า จะรอดหรือจะตาย อดคิดไม่ได้ เฮ้อ..." (ข้อความส่วนหนึ่งในบันทึกของสุพจน์ มัจฉาเมื่อวันที่ ๙ พ.ย.๒๕๕๘ ซึ่งผ่านมาแล้ว ๑ ปีเต็มๆ)

ลากิจ (๓-๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

ช่วงระหว่างวันที่ ๓-๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๙ ผมลากิจเนื่องจากจะต้องเดินทางไปเยี่ยมมารดา (นางเผือน มัจฉา) ที่บ้านบ้านเลขที่ ๑๒/๑ หมู่ ๔ ตำบลพังราด อำเภอแกลง จังหวัดระยอง เพราะแม่ก็ป่วยๆ เสาะๆ แสะๆ และไม่เคยไปเยี่ยมไปหาแม่นานแล้วโดยผมกับภรรยา (คุณนภาพัน มัจฉา) เดินทางไปโดยใช้รถยนต์ส่วนตัวในวันที่ ๓ ออกจากบ้านพะเยาตั้งแต่เช้าโดยวันนั้นไปถึงบ้านแม่ราวๆ ๓ ทุ่ม ก็ค่อยๆ ไปน่ะครับ เพราะเราก็ไม่เร่งด่วนอะไร ขืนขับรถเร่งรีบดีไม่ดีเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นได้ ไม่คุ้มกัน พอไปถึงบ้านก็ไปกราบแมะ ทักทายโอภาปราศัยกันด้วยความรักความคิดถึงและหลังจากอาบน้ำอาบท่า ทำธุระส่วนตัวต่างๆ เสร็จแล้วก็นอนที่บ้านแม่

นอนแบบบ้านเรา เอาได้เอาได้
ไม่ว่าใครใคร ก็นอนแบบนี่
เห็นมะเห็นม้า เข้าท่าเข้าที
ต้องแบบนี่ฮิ่ ดูฮิเป็นไง

ต่อไปจะนำภาพและข้อมูลประกอบระหว่างมาเยี่ยมแม่มาลงไว้ครับ

โกงกางหลังบ้านแมะ สวยดีแฮะแต่เหลือนิด
ป่าไม้ให้ชีวิต ช่วยกันคิดรักษานะ
สวัสดีทุกทุกท่าน อยู่ที่บ้านของแมะจ้ะ
ลมหนาวเข้าปะทะ กันแล้วละร่ะยองฮิ

วันที่ ๔ ช่วงเช้าจะใช้เวลาพูดคุยกับแม่ ถามสารทุกข์สุกดิบกันตามประสาแม่ลูกที่ไม่ได้เจอมานานด้วยความรักและคิดถึงครับ

วันที่ ๔ ช่วงบ่ายไปเที่ยวตำบลปากน้ำประแส อำเภอแกลงซึ่งอยู่ห่างจากบ้านแม่ราวๆ ๑๐ กิโลเมตร สำหรับภาพนี้ ใครเก่งไถ่ (ทาย) มาฮิว่าเหียอู๊ดถือไม้จิ้มฟันเอาไว้ทำรา (อะไรน่ะ) 
เหอๆๆๆ เอาได้ๆ

https://goo.gl/EU9f6a

เสร็จแล้วตอนเย็นวันเดียวกันเดินทางไปเยี่ยมโรงเรียนเก่าซึ่งผมเคยเรียนที่นี่ตั้งแต่ ป.๑-ป.๔ คือโรงเรียนวัดพังราด (เพิ่มราษฎร์รังสรรค์)

มาเยี่ยมโรงเรียนเก่า ที่ตัวเราเคยอ่านเขียน
เคยร่ำเคยเล่าเรียน เคยพากเพียรเรียนหนังสือ
โรงเรียนวัดพังราด ความสามารถที่เลื่องลือ
ศิษย์เก่าเราสร้างชื่อ เลื่องระบือทั่วแดนไทย

https://goo.gl/Xp9jOE

วันที่ ๕ พฤศจิกายน

"มารั่บแมะที่โรงพ่ะยาบาลจ้า"
แมะต้องฟอกไตทุ่กวันอังคาร,พฤหัส,เสาร์มา ๕-๖ ปีแล่ว เห็นแล่วก็แลสมเพดแมะเหลือเกิน แต่แมะว่า "ไม่ต้องห่วงเหาะไอ้หนู แมะน่ะใจสู้อยู่แล่วเกี๊ย"
แหม่ แมะนี่เอาได้จริงๆ
(ภาพนี้ถ่ายเมื่อเวลาประมาณ ๑๐.๐๐ น.)

ประมาณบ่ายสองไปเที่ยวที่อนุสาวรีย์สุนทรภู่ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลกร่ำ อำเภอแกลง

ไชโยโย ถึงแล่ว ร่ะยองฮิ

ใช่ด้วยฮิ่ ฉันงี่ ดีใจซึด
ร่ะยองนี่ มีของดี อยู่คราดครืด
ตัวดำปื๊ด แต่ใจเรา ขาวนะจ๊ะ

สุนทรภู่ ครูกวี ศรีสยาม
ประดิษฐาน งดงาม อยู่นี่จ้ะ
พระอภัย เป่าปี่ ก็มีนะ
นางผีเสื้อ ด้วยละ ก็มาฮิ

ไชโยโย ถึงแล่ว ร่ะยองฉัน
อย่าลืมนะ มาเที่ยวกัน ซักวันฮิ่
คนร่ะยอง เอาได้ ใช่ปล่าวฮิ
ใช่แล่วฮิ่ เขาว่ากัน ยังงั่นแนะ
.......
"คนร่ะยอง...เอาได้"

เสร็จแล้วไปดูป่าโปรงทองที่บ้านแสมภู่ ตำบลปากน้ำประแส

ต้นโปรง โกงกาง แสม
อยู่คู่ ประแส นานนัก
พืชไม้ ชายเลน ปักหลัก
ผู้คน อนุรักษ์ หวงแหน
โปรงทอง ของบ้าน แสมภู่
เป็นกลุ่ม รวมหมู่ ปึกแผ่น
ยืนอยู่ คู่ถิ่น ดินแดน
ในแคว้น ประแส ระยอง
เป็นที่ ท่องเที่ยว อนุรักษ์
เป็นที่ พำนัก บ้านช่อง
ของหมู่ ปูปลา เนืองนอง
ที่ท่อง ออกหา อาหาร
ขอบคุณ พี่น้อง ประแส
เอาได้ แท้แท้ เลยนั่น
ธรรมชาติ ยืนยง คงนาน
ด้วยมือ ของท่าน ทุกคน
.......
"คนประแส...เอาได้"  https://goo.gl/26y4KD

วันที่ ๖ พฤศจิกายน ช่วงเช้าอยู่บ้านแม่พูดคุยอะไรสารพัดกับแม่รวมถึงให้แม่เล่านิทานให้ฟังด้วย ฮ่ะๆๆ

แมะออกมานอนเล่นรับลมเย็นๆ หน้าบ้าน เจ้าลูกชายตัวดีมาอ้อนว่า "แมะๆ แมะเล่านิทานให้ฟังเรื่องนึงฮิ แช้นอยากฟังอ้ะ"
เอ่อ ดูเหียอู๊ดฮิ แหม่ทำตัวเหมือนเด็ก แก่ขนาดนี่แล่วยังอยากให้แมะเล่านิทานให้ฟังอีก แลขลังๆ เหอๆๆๆ

ตอนบ่ายๆ ออกไปหาซื้อของทะเลที่ตลาดสามย่าน อำเภอแกลงเพื่อนำกลับบ้านพะเยาครับ ของที่นี่ถ้าเทียบกับที่พะเยาแล้วจะดีและถูกกว่าเยอะแถมสดกว่าด้วย งานนี้หมดไปเกือบ ๓ พันเลยทีเดียว 

น้องแจ๋น : เหียอู๊ดๆ เหียอู๊ดทำรา (อะไรน่ะ)
เหียอู๊ด : ปล่าว,กะลังจ่ายตลาดที่ตลาดจ่ายง่ะ เนี่ยะ ดูฮิ ได้ของเบิกบานหมดเลย
น้องแจ๋น : อ้ะ เอาได้ๆ แหม่ เหียอู๊ดนี่น่ารั่กกว่าเขาเช่ด เหอๆๆๆ
.......
"ตลาดจ่าย" คำร่ะยอง= "ตลาดสด" นั่นแล
https://goo.gl/LyNYj1

ที่บ้านแมะ ตอนนี้นะ ฟ้าเปรี้ยงปร้าง
เสียงมันร้อง ครืนคราง กลางสายฝน
ลมพัดโบก กระโชก ดังอึงอล
สายน้ำหล่น ร่วงลงพื้น พสุธา
แมะบอกว่า หน้าวหนาว ย่างเข้าใกล้
ฝนจากไป เข้าเหมัน-ตหรรษา
ปลายปีนี้ คงหนาวเหน็บ เจ็บอุรา
ลมเหนือล่อง ต้องกายา อีกคราเอย

๗ พฤศจิกายน ออกเดินทางจากบ้านแม่เพื่อกลับพะเยาเมื่อเวลาประมาณ ๐๗.๐๐ น.และถึงบ้านพะเยาประมาณ ๒๑.๐๐ น.เศษโดยสวัสดิภาพครับ

ได้เวลา กลับพะเยา เช้าแล้วแมะ
ใจหายแฮะ ต้องจากแมะ แล้วละนะ
จากถิ่นฐาน จากเรือนเหย้า ของเราน่ะ
ต้องจากแมะ ผู้เป็นพระ แห่งชีวิต

กลับก่อนแมะ โอกาสหน้า จะมาพบ
กลับมาซบ อกแมะใหม่ ด้วยใจจิต
กลับมาแอบ อิงเขนย ดั่งเคยคิด
กลับมาชิด ฟังนิทาน นั้นจากแมะ

ขอให้แมะ อายุมั่น ขวัญยืนนะ
เกินร้อยปี ด้วยนะจ๊ะ ที่ว่าแหละ
จิตแจ่มใส แรงกายใจ ให้เยอะแยะ
รักนะแมะ คราวหน้านะ จะมาจุ๊บ

๘ พฤศจิกายนช่วงเช้าทำความสะอาดรถครับ

กลับถึงบ้าน รถเรานั้น มันโทรมซะ
เราก็ต้อง ล้างซิ่จ๊ะ ท่านว่าไหม
ล้างเสร็จแล้ว ดูแวววาม งามชื่นใจ
เห็นทีไร อยากหมอบราบ "กราบรถกู"
.......
ร่ถน่ะเถ้าสวยใส แวววาวแล่วมันแลน่าขี่ น่าขับ น่ากราบจริงๆ เกี๊ย เนี่ยะ ดูฮิ เอาได้ๆ เหอๆๆๆ

กลับถึงบ้าน รถเรานั้น มันโทรมซะ
เราก็ต้อง ล้างซิ่จ๊ะ ท่านว่าไหม
ล้างเสร็จแล้ว ดูแวววาม งามชื่นใจ
เห็นทีไร อยากหมอบราบ "กราบรถกู"
.......
ร่ถน่ะเถ้าสวยใส แวววาวแล่วมันแลน่าขี่ น่าขับ น่ากราบจริงๆ เกี๊ย เนี่ยะ ดูฮิ เอาได้ๆ เหอๆๆๆ

ทำบัตรประชาชนใหม่ (๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

เพิ่งจะทำ บัตรใหม่ ไปหยกหยก
แหมตลก ตกหาย ที่ไหนนี่
เลยต้องมา ทำใหม่ จนได้ซี
ไม่ใช่ฟรี ร้อยบาท ขาดตัวครับ
......
"ลุงเจ๊า ต่อไปอย่ายะหายบ่อยนักเน้อ บ่าเดียวนี้ค่าธรรมเนียม ๑๐๐ บาทเจ๊า" จนท.บอก

โรงพักเฮฮา : ตอน "คนเจ็บมากหรือไม่" (๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

เจ้าหน้าที่สื่อสาร : มีเหตุ ว๔๐ (รถชนกัน) ที่...ระหว่างรถเครื่องกับมอเตอร์ไซค์ เปลี่ยน
ร้อยเวร : คนเจ็บมากหรือไม่ เปลี่ยน
เจ้าหน้าที่ฯ : ไม่มาก ราว ๗-๘ คน เปลี่ยน
ร้อยเวร : ๗-๘ คนไม่มากได้ไง ตอบแบบนี้เดี๋ยวจะหาคนมาเปลี่ยน เปลี่ยน
เจ้าหน้าที่ฯ : ไม่ใช่แบบนั้น ที่แจ้งน่ะหมายถึงคนเจ็บ ๗-๘ คนน่ะอาการไม่มาก แค่ฟกช้ำดำเขียวเท่านั้น เปลี่ยน
ร้อยเวร : ว๒ ว๘ งั้นเจ้าหน้าที่สื่อสารวันนี้ให้อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไม่ต้องเปลี่ยน เปลี่ยน

สวัสดีวันพุธ (๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

วันไหนชอบที่สุด อ๋อวันพุธน่ะสิจ๊ะ
ทำไมถึงชอบล่ะ ไม่รู้จ้ะแต่ชอบฮิ
ฉันก็ชอบวันพุธ ชอบที่สุดซะด้วยฮิ่
งั้นเอียงแก้มมาฮิ จะจิ๊จิ๊จะจุ๊บจุ๊บ
........
หนุ่มสาวคู่รักซึ่งเกิดวันพุธเหมือนกันเขาคุยกันจ้า อ้ะอ๊า เอาได้ๆ

โรงพักเฮฮา : ตอน "โทรศัพท์ขณะขับปรับเท่าไร" (๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

"ลุงดาบครับ...” หนุ่มคนหนึ่งซึ่งมาหาผมที่โรงพักพร้อมกับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันพูด “...ถูกจับข้อหาใช้โทรศัพท์มือถือขณะขับรถนี่จะต้องเสียค่าปรับเท่าไรครับ”
“อ๋อน้อง...” ผมตอบ “...ตามกฎหมายน่ะความผิดนี้มีโทษปรับตั้งแต่สี่ร้อยถึงหนึ่งพันบาทซึ่งส่วนใหญ่ตำรวจเราจะปรับขั้นต่ำสุดคือสี่ร้อย ปรับต่ำกว่านี้ไม่ได้ เอ้อ ว่าแต่ว่าน้องถูกจับข้อหานี้เหรอ”
“เปล่าครับลุงดาบ...” เจ้าหนุ่มตอบ “...ผมกับไอ้เพื่อนคนนี้นี่ไม่ได้โดนจับอะไรทั้งนั้น เพียงแต่เพื่อนผมมันบอกผมว่าข้อหานี้ปรับสองร้อยก็ได้ อ้ะอ๊า แล้วไงเพื่อนเอ๋ย...” ว่าแล้วก็หันไปมองหน้าเพื่อนยิ้มๆ “...เย็นนี้เอ็งเตรียมตัวไปเลี้ยงข้าที่ร้านเจ๊น้อยมื้อใหญ่ได้เลย ข้าชนะเอ็ง เหอๆๆๆ”

สวัสดีวันอังคาร (๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

วันอังคาร ที่หนึ่ง พฤศจิกา
ฝนเริ่มซา บอกลา หน้าวสันต์
ลมเย็นต้อง กายา คราเหมันต์
ฤดูกาล หมุนเวียน ผันเปลี่ยนไป
เปรียบดั่งเช่น ชีวิต เราฉะนั้น
ทุกอย่างย่อม แปรผัน นั่นไฉน
มีเกิดแก่ มีเจ็บ และมีตาย
มิยิ่งยง คงไว้ ได้ยั่งยืน

โรงพักเฮฮา : ตอน "ตำรวจช่วยด้วย" (๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๙)

"อ้ายเสมียนสุดหล่อเจ๊า..." ป้าแก้วพูดกับผมที่โต๊ะประจำวัน "...เมื่อคืนตอนตี ๒ โจรหน้าตาดี ๔ คนมันเข้าบ้านป้าแล้วขโมยสร้อยเก๊หนัก ๗ บาทที่วางบนหิ้งพระไปโดยห้ามป้าเอะอะโวยวายไม่งั้นจะฆ่าให้ตาย พอมันออกไปแล้วป้าก็ร้องตะโกนให้คนช่วย..." พูดแล้วป้าแกก็เอามือเช็ดเหงื่อที่ไหลเยิ้มบนใบหน้าพักหนึ่ง "...เอ้อ ที่ป้าฝันแบบนี้น่ะอ้ายเสมียนสุดหล่อช่วยทำนายให้หน่อยได้ก่อเจ๊าว่าเลขเด็ดงวดนี้มันน่าจะออกหยัง วันพูกหวยจะออกแล้ว"

สวัสดีวันจันทร์ (๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๙)

วันจันทร์ใช่สั้นสุด เพราะวันพุธนั่นก็สั้น
วันศุกร์ก็อีกวัน วันเสาร์นั้นก็สั้นดี
วันจันทร์มาทายทัก กับมิตรรักเพื่อนน้องพี่
สวัสดี-สวัสดี สั้นแค่นี้แหมดีจัง
.......
แหม่ ก็วันจันทร์มันสั้นเกี๊ยเลยต้องทั่กกันสั้นๆ แบบนี่แหนะ อ้ะอ๊า เอาได้ๆ เหอๆๆ

มาลี : เอ่อ น้องม่ะลิ่ แกลองดูเหียอู๊ดฮิ แก่แล่วทำตัวเหมือนเด็ก ก๊ะอีแค่นกินกุ๋ยเตี๋ยวหน่อยเดีย แหม่ เก้ก (เก๊ก,แอ๊กทางวางท่า) ซ้า แหลมบ้า (ท่าจะบ้า) 
ม่ะลิ่ : แกก็ว่าไป เหียอู๊ดกินกุ๋ยเตี๋ยวหน่อยเดียวซะที่หนา กินตั้ง ๓ ถ้วย แล่วแต่ล่ะถ้วยงี่ใหญ่เค แหม่ แลขลังๆ เนี่ยะ ดูฮิ เหอๆๆ

https://goo.gl/6UTsqw

วันนี้วันพระ (๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๙)

พระเจ้า-ตนหลวง ศักดิ์สิทธิ์
ตั้งจิต อุทิศ ถวาย
แด่องค์ ล้นเกล้า เผ่าไทย
สถิต อยู่ใน สวรรค์
น้อมนำ ธรรมะ ใส่เกล้า
ถวายเจ้า อยู่หัว องค์ท่าน
ขอเป็น รองบาท ราชัน
ชั่วกัป ชั่วกัลป์ นั้นเทอญ

https://goo.gl/es8euR

อยู่พะเยาหรือเจียงฮาย (๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๙)

มีบางคนถามว่าตกลงเหียอู๊ดอยู่ไหน พะเยาหรือเจียงฮายเจ๊า

ตอบ : เมื่อเช้าเหียอู๊ดอยู่พะเยาแต่ตอนนี้อยู่เจียงฮายแล้วตอนเย็นๆ เหียอู๊ดก็จะไปอยู่พะเยาจ้า เหอๆๆๆๆ (แหม่ ตอบได้น่า...รั่กเชีย เดี๋ยวเหอะ ฮึ่มมม)

ปลาจุ่มจ้าปลาจุ่ม เนื้อนุ่มนุ่มชุ่มชื่นใจ
มามะมากินไหม ว่างเมื่อไรมากินนะ
ปลาจุ่มเราทำเอง ไม่ต้องเกรงใจหรอกจ้ะ
มามะมะมามา มากินปลาจุ่มกันเร็ว
........
เนี่ยะ ดูฮิ ปลาจุ่มวันนี่น่ะฝีมือเหียอู๊ดเอง ร่สชาติงี่ "เอาได้" เลยแหนะ มากินกันฮิ่ มาริ้ว

กุ๋ยเตี๋ยวร้านพานโอชา (๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๙)

กุ๋ยเตี๋ยวร้านเขา เอาได้เอาได้
รวดเร็วทันใจ อร้อยอร่อย
ลูกค้าอุดหนุน เจือจุนไม่น้อย
เคยมาทานบ่อย เมื่อก่อนหน้านี้
กุ๋ยเตี๋ยวร้านเขา เข้าท่าเข้าท่า
เชิญจ้ะเชิญจ้า เชิญมาน้องพี่
เส้นเล็กเส้นใหญ่ แบบไหนก็มี
มาทานสักที จะติดใจนาน
กุ๋ยเตี๋ยวร้านเขา เอาครับเอาครับ
สูตรต้นตำรับ จากรุ่นปู่นั่น
กุ๋ยเตี๋ยวร้านนี้ อยู่เมืองพาน
ชื่อของร้านนั้น คือ "พานโอชา

โรงพักเฮฮา : ตอน "เชิญที่ห้องสอบสวน" (๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๙)

"เชิญนางสาวจิ้มลิ้มพบร้อยเวรที่ห้องสอบสวนคร้าบบบบ” สิบเวรแก่บอกพี่น้องที่มารอรับบริการของตำรวจซึ่งนั่งอยู่ที่ที่พักสำหรับประชาชนชั้นล่าง

"มาแล้วเจ๊า ข้าเจ้าเนี่ยนางสาวจิ้มลิ้ม...” คุณยายคนหนึ่งซึ่งเคี้ยวหมากแหง็บๆๆ ในมือถือกระโถนมาด้วยพูดกับนายร้อยเวรเมื่อเข้าไปในห้อง “...ตอนนี้ข้าเจ้าอายุ ๗๙ ปี ยังบ่มีผัวเพราะสมัยสาวๆ ข้าเจ้าเป็นคนเลือกนัก คนนั้นก็บ่ดี คนนี้ก็บ่งาม คนนู้นก็บ่หล่อ คนโน้นก็บ่รวย ก็เลยเป็นนางสาวมาเต้าบ่าเดี๋ยวนี่แหละเจ๊า”

“แหม ยายครับ...” ร้อยเวรหนุ่มพูดยิ้มๆ “...ผมยังไม่ได้ถามอะไรซักกะอย่าง ยายเล่นบอกเป็นฉากๆ ก่อนเลยนะ”

“ก็...” ยายพูดพร้อมค้อนร้อยเวรหนุ่มควั่บและบ้วนน้ำหมากในปากลงกระโถน “...ก็ข้าเจ้ากลัวพ่อหนุ่มจะสงสัยว่าข้าเจ้าอายุจวนเข้าโลงอยู่แล้วทำไมถึงหาผัวไม่ได้ไงเลยชิงตอบซะก่อน เหอๆๆๆ”